Impressie THEMA dagen Valencia

Door: Johan Hiel, neuroloog

 Van 13-16 april 2011 werden inmiddels alweer voor de 14^e keer de THEMA dagen gehouden. Ditmaal in de prachtige Spaanse stad Valencia.

Het was de eerste keer dat ik meeging. In de wandelgangen had ik vernomen dat de THEMA dagen altijd zeer bijzonder zijn. Naast een gedegen wetenschappelijk programma zou er met name veel aandacht zijn voor het sociale aspect. Bovendien, begreep ik, worden de THEMA dagen nogal eens geassocieerd met welkome en minder welkome verrassingen, zoals verlenging van verblijf en wijziging van transportmiddel. Kortom nooit saai en altijd reuze gezellig. Gewapend met enige scepsis, want overdrijven is veel mensen eigen, schreef ik me in. Ik wilde het wel eens meemaken. De start verliep vlekkeloos. We vertrokken per luxe touringcar naar het vliegveld in Düsseldorf. Meteen viel op dat de organisatie zich terdege had voorbereid en werkelijk gelet had op alle minuscule details. Een VIP behandeling viel ons ten deel met het schenken van een kopje koffie en uitreiken van onze eigen regionale ochtendkrant. De buschauffeur had ongetwijfeld opdracht gekregen om een heerlijk gezapig tempo aan te houden zodat de indruk werd gewekt van een reis over een rustig kabbelend beekje. In de bus heb ik gezellig nader kennis kunnen maken met Roland en Jeanette, mijn goede poli buren van de afdeling dermatologie. In Düsseldorf was inchecken een fluitje van een cent en was het tijd om onder genot van een tweede kopje koffie eens wat te filosoferen over de gezondheidszorg met huisarts Frans. Vervolgens vlogen we keurig op tijd naar Valencia, waar de zon overvloedig scheen. Na een welkomstborreltje in ons fraaie hotel hadden velen graag een terrasje opgezocht om de dag verder relaxt te vervolgen, maar nu bleek dat de organisatie ook streng kon zijn. Het wetenschappelijk programma ging van start en natuurlijk moest iedereen daarbij zijn. Na een aanvankelijk wat deprimerend begin met een filmpje over een terminale patiënt die zijn vrienden vroeg zijn kist te timmeren (niet een sinaasappelkist, zult u begrijpen…), bleek dat bij palliatieve zorg toch ook heel wat te lachen viel, niet in het minst door de enthousiasmerende bijdrage van Deidre Beneken genaamd Kolmer, pedagoge uit Tilburg. Ook de sessies de dagen erna waren allesbehalve saai en zeer leerzaam. Zonder de andere sprekers tekort te willen doen, was met name de lezing van collega Willy Halim, pijnbestrijder, gewoonweg hilarisch. Hij had tussen alle high-tech pijnbestrijdingstechnieken de nodige tijd ingeruimd voor relativerende levensbeschouwingen aan de hand van een rijstkorrel. Bijzonder was ook de spiegelbijeenkomst huisartsen-specialisten waarbij aangegeven kon worden wat in de onderlinge afstemming beter kon. Er werd heel open gesproken en pijnpuntjes werden genoemd, maar verheugend was de conclusie dat in zijn algemeenheid de samenwerking als zeer goed werd beschouwd.

Uiteraard was ik erg benieuwd naar de invulling van het sociale programma. Het bleek dat kosten noch moeite waren gespaard. We werden vergast op een fantastische fiets- en boottocht met veel bezienswaardigheden en daarnaast op veelvuldige culinaire hoogstandjes in diverse authentieke Spaanse restaurants. Absoluut hoogtepunt was de afsluitende feestavond met optredens van niet alleen twee fantastische flamenco danseressen maar ook heel verrassend een ingelast optreden van niemand minder dan Gert-Jan, de zingende apotheker, uit Asten (zijn ster is rijzende…).

Enigszins moe maar met een zeer tevreden gevoel was iedereen, op 16 april, na een rimpelloze terugreis weer in Geldrop terug.  

 Het doel van deze THEMA dagen ‘de kunst van elkaar ontmoeten, zowel formeel-wetenschappelijk als informeel-vriendschappelijk’, is in mijn optiek meer dan geslaagd.  
Het is niet overdreven wat er gezegd wordt over de Thema dagen. Ze zijn gewoon fantastisch. Als het mogelijk is ga ik volgende jaar weer mee.
Chapeau voor de organisatie!